13 juni. Stem ze wakker!

Hebben ze het nu nog niet begrepen? Heel de campagne lijkt als twee druppels water op wat dit landje nu al drie jaar lang beleeft: “De schuld van de Walen!” “Nee, die van de Vlamingen!” De pot en de ketel. De etnische fronten! En wat na 13 juni dreigt te komen, ziet er nog slechter uit.

Een verkozene van de PVDA+ in het Parlement, zoals Raoul Hedebouw of deze Peter Mertens, kan een wereld van verschil maken voor de verpleegsters in de non-profit, de kassiersters van Carrefour, de bierbrouwers in Leuven en Jupille. (Foto Solidair, Martine Raeymaekers)

De financiële markten, een beleefd woord voor de speculanten, laten weten dat ze zich binnenkort op België zullen storten: wegens de overheidsschuld en wegens de link tussen de Belgische banken en Oost-Europese landen op de rand van het bankroet. Maar vooral wegens de politieke impasse.

“Een stem voor de PVDA+ is de beste manier om het politieke wereldje wakker te schudden.” Dat is de oproep die zich in de laatste dagen van de campagne massaal en als spoedbestelling zal verspreiden. Want een proteststem, een tegenstem in het parlement, is dringend nodig. Een stem die de verwachtingen van de mensen draagt tegenover de crisis en de geldwolven. Geen stem die vals zingt, zoals die van de N-VA in het noorden en van de Parti Populaire van Modrikamen in het zuiden. Die partijen willen, zoals de anderen, het brugpensioen afschaffen en de besparingen door de wereld van de arbeid laten dragen. Zij hebben geen andere politiek, maar dezelfde. Alleen in een hardere en snellere versie. Er is een echte ‘volksvertegenwoordiger’ nodig om de voorstellen van links werkelijk op de agenda te plaatsen.

Al is die verkozene van PVDA+ er vandaag nog niet, toch kapen ze onze ideeën al weg

Al is die verkozene er vandaag nog niet, toch kapen ze onze ideeën al weg. De PVDA+ lanceerde de campagne voor de miljonairstaks en 9 maand later – jazeker! – nemen de groenen en de sociaaldemocraten dat voorstel over, in het noorden én in het zuiden. Oké, hun kopie is verwaterd en het zijn verkiezingstijden, maar toch! Het werk van de PVDA zet hen aan standpunt in te nemen over linkse thema’s. Met het kiwimodel voor de geneesmiddelen en met het voorstel om de inhaligheid van Electrabel aan te pakken gaat het net zo. Het is alvast een betere setting dan dat die partijen alleen maar als aanhangwagen voor rechtse ideeën fungeren. Maar wat zou het niet geven, mocht Raoul Hedebouw of Peter Mertens als verkozene van de PVDA+ gaan zetelen?

Dat is ook een stem van en voor de eenheid, die over alle punten in de twee landstalen hetzelfde zegt en niet buigt voor het Vlaamse nationalisme of voor het gekraai van de Waalse haan. Die de gemeenschappelijke eisen van de mensen op de werkvloer vertolkt: de verpleegsters in de non-profit, de kassiersters van Carrefour, de bierbrouwers in Leuven en Jupille. Tegen de meertalige multinationals die in België baas zijn.

13 juni is de dag om komaf te maken met de traditionele partijen en met een politiek die alleen maar garant staat voor asociale besparingen en eindeloze taaltwisten. Zich nutteloos pijn doen is voor niks nodig. Een PVDA+-stem in het parlement is cruciaal. Maar om te weergalmen heeft ze u nodig, uw vrienden en kennissen, uw familie. Dan kan ze aanzwellen tot een sterk signaal, vandaag, in deze politieke en economische crisissen zonder voorgaande.