Column :: A sence of urgency

In allerlei liberale kringen vinden ze dat a sence of urgency goed klinkt en meer dan aangewezen is. Trawanten huilen met de wolven mee, zelfs bij sp.a en bij Groen! struikel je erover. Je hoort het dikwijls in deze tempore suspecto. In de aanloop naar de stemzondag vinden allerlei opiniemakers dat het electoraat ervan moet overtuigd worden. Bewustmaken bedoelen ze en murw praten of brainwashen, zodat we onze portemonnee boven halen om de rekening van het desastreuze beleid en het falende systeem te betalen. A sence of urgency: i don’t think so! A sense of bullshit, ja!

Het kapitalisme heeft dus wel degelijk windeieren gelegd. Op krediet natuurlijk. De overheidsschuld is groot en bij de banken staan nog veel rekeningen open. Roekeloze investeringen blijken niet te renderen. Wie had dat ooit durven denken? De financiële wereld maakt terug slagzij en de double dip komt eraan. Nog zo’n mooi gezegde: de double dip. Daar geloof ik wel in, in de triple dip en the quadruple dip ook. Het kapitalisme zit in het moeras en hoe meer het spartelt, hoe vaster het in de dip komt te zitten; hoe dieper de dip ook.

Astronomische cijfers worden gepubliceerd. Schulden bij de vleet, je kan er niet naast kijken. De Morgen probeert zo haar lezers de vertrouwde politieke stallen in te jagen. “Allemaal op het conto van het Belgische niveau”, zegt kromprater Bourgeois over de tekorten. Tussen het couilloneren van gemeentebesturen door, neemt hij graag even de tijd om met een uitgestreken gezicht enkele platitudes te verkondigen. Hij haalt zijn portemonnaie nooit boven, in zijn zak steekt een geldbeugel of zoiets. Mensen die niet kunnen lachen vertrouw ik niet.

Tegenover de schuldenberg staat het spaargedrag. “Belgen zijn goede spaarders”, dat hoor je wel vaker. Toch twijfel ik daar aan. De banktegoeden zijn natuurlijk niet te versmaden, maar je mag nooit veralgemenen. Ik neem aan dat Votron beter heeft kunnen sparen dan zijn loketmedewerkers. Steuntrekkers hebben ook de middelen niet om short te gaan. De meer dan anderhalf miljoen armen zullen bij de banken niet zo veel staan hebben. Hoe komt het dat de overheid armlastig is en sommige inwoners het zo goed hebben? Zou de fiscale en financiële fraude daar voor iets tussen zitten? Het verschil tussen arm en rijk wordt steeds groter. Door communautair gepalaver kom je er niet uit.

Merkel steekt het op de Grieken. De manier waarop de Franstaligen hier als lui en dom voorgesteld worden, kan haar geïnspireerd hebben. Daar haal je dus stemmen mee in le plat pays qui est le mien. Bij onze oosterburen lukte het evenwel wat minder. Ondertussen vindt de verzamelde parlementaire oppositie hier ook dat er moet gesplitst worden en zonder staatshervorming zien ze het niet meer zitten. De lichtbak om naar te staren heet nu De Wever. Afgeven op immigranten brengt ook stemmen op. De politiek van haat en nijd rendeert en dat is een zeer kwalijke evolutie. Bij mij roept het a sence of urgency op om er wat aan te doen. Stem PVDA+ op 13 juni.