Column :: Kletsen krijgen van de hand van God
Danny CarleerKatholieke geestelijken voelen zich in het kruis getast. Ze vrezen dat ze de kelk tot op de bodem zullen moeten ledigen. “Kardinaal Danneels is aangeslagen”, zei zijn woordvoerder na het kruisverhoor. “Van de hand Gods geslagen”, was wat minder passend geweest. Voorlopig zoekt Godfried de studio’s niet meer op. Tot voor kort zag je hem wel in allerlei talkshows. Zijn geheugen liet hem daarbij nauwelijks in de steek. Snel oud worden is geen pretje.
‘Operatie kelk’ is een minder gelukkig gekozen benaming. Advocaten en bevriende magistraten proberen het onderzoek te saboteren en te discrediteren. Dat gebeurt wel vaker. Een andere benaming: veel zou het niet hebben uitgemaakt. Om het een gebrek aan discretie te kunnen aanklagen, gooi je desnoods zelf wat vuile was op straat. Commissievoorzitter Adriaenssens schermt met de privacy van slachtoffers. Ook op zijn fornuis suddert de doofpot. Zijn spreidstand moet niet onderdoen voor die van Clijsters. Zo sla je geen aces.
Ooit kreeg ik slaag van een onderpastoor. Meer was het niet, gelukkig maar. Maar toch. Met de klas van de gemeentelijke jongensschool naar de kerk voor de catechismusles. Zedenleer was nog geen optie in het Kortenberg van 1960. De meisjes zaten aan de overkant. We hadden ze in de gaten, maar we probeerden toch enigszins bij de les te blijven. Daarbij moesten we geknield en vooral stil zitten op ruige kerkstoelen. In die omstandigheden was dat geen sinecure en het lukte me niet zo best. De onderpastoor achtte fysiek geweld aangewezen ter bestraffing van zoveel losbandigheid. Zijn hand kwam onzacht tegen mijn gezicht terecht. Kerkjurist Torfs was niet in de buurt voor bijstand. Waar zijn stand-up comedians als je ze nodig hebt?
In vond dat de onderpastoor zijn poten thuis moest houden, ook al had hij de letters EH voor zijn naam staan. Ik vertelde niet dat ik rammel kreeg van de EH. Mijn vader had dat zeker niet zo gelaten en we werden al scheef bekeken in het eng-katholieke witloofdorp. Socialisten en communisten zouden branden in de hel. Zeker als ze een onderpastoor het ziekenhuis in sloegen. De burgemeester is nu nog van de CDenVee.
Aan zonderlinge toestanden ook toen geen gebrek in het godshuis. Vreemde rituelen met wijwater en wierook en met de tong het lichaam van God ontvangen. Zachtjes opzuigen, niet bijten. Met kroepoek lukt het ook. Ik vraag me af wat de pastoor dacht of fantaseerde toen hij met zijn hosties in mijn mond zat.
Feitelijk had ik niks verloren in die kerk. Mijn laatste oordeel was gauw geveld. Allerlei delicten kon je daar nochtans goedkoop opbiechten en dat systeem bestaat nu nog. Eerst zag ik de biechtstoel wel zitten. Je kon echt vanalles uitvreten en bij gebrek aan zonden loog je er maar op los. Je kwam weg met wat weesgegroeten en onzevaders en je kon opnieuw aan de slag. Hoeveel van die onnozelheden zou Danneels ooit als boete opgelegd hebben aan zijn pedo-personeel? Een akte van berouw of zes mocht wel, denk ik. Hij zal er - eerlijk waar en met de beste wil van de wereld - geen herinnering aan hebben.



