De 5 resoluties :: “De institutionele big bang”

De vijf resoluties werden gestemd in het Vlaams Parlement in 1999. Over deze resoluties zegt de Vlaams-nationalistische politoloog Bart Maddens (KUL): "Ook al wordt het federale België op zich niet in vraag gesteld, toch gaat het hier wel degelijk om een pleidooi voor een institutionele big bang". Als dit de basis vormt voor de onderhandelingen zoals CD&V vraagt dan zijn we goed op weg naar de algehele uitkleding van België.

• De eerste resolutie hertekent België in een twee-plus-twee model: twee grote deelstaten (een Vlaamse en Franse) en daarnaast Brussel en de Duitstalige Gemeenschap met een ondergeschikt statuut. Voor solidariteit tussen de deelstaten is nog wel plaats, maar die moet worden afgesproken.

• De tweede resolutie wil een verregaande splitsing van de fiscaliteit. De volledige personenbelasting moet naar de deelstaten. En op de federaal blijvende vennootschapsbelasting mogen de deelstaten belangrijke kortingen toekennen.

• De derde resolutie gaat over Brussel. Vlaanderen en Franstalig België zouden zeggenschap moeten krijgen in het beleid van Brussel en de aanwending van diens financiële middelen.

• De vierde resolutie is een ellenlange opsomming van bevoegdheden die volledig moeten worden gesplitst met het gezinsbeleid, het gezondheidsbeleid, het werkgelegenheidsbeleid en spoorbeleid als blikvangers. Expliciet wordt ook vermeld dat van de herfederalisering van bevoegdheden geen sprake kan zijn.

• De vijfde resolutie wil de splitsing van onderdelen van justitie en wil dat de deelstaten inspraak hebben in het Grondwettelijk Hof, de Raad van State en het Rekenhof.

De resoluties werden goedgekeurd door alle Vlaamse partijen op Groen! na. Die onthield zich over de hele lijn. De sp.a onthield zich bij de stemming van de vierde resolutie vooral omdat ze, destijds toch, de volledige splitsing van het gezins- en gezondheidszorgbeleid niet kon pruimen.