De artiesten van ManiFiesta 2010
Een schare topartiesten en een resem jong nog onbekend talent. de affiche van ManiFiesta is er een om duimen en vingers bij af te likken.
webteam
Buscemi
Laat de wuivende palmbomen en de mojito’s tot ons komen: Buscemi is in the house, of beter gezegd on the beach van Bredene.
Er zijn mensen die Buscemi, bij de burgerlijke stand bekend als Dirk Swartenbroekx, een dj noemen. Zij dwalen. Deze man schrijft soundtracks voor tv-series (De Rodenburgs op vtm), heeft een rockproject (Radical Slave met Mauro Pawlowski), een jazzproject (met Michel Bisceglia) en maakt daarnaast nog zijn eigen platen die u, zonder dat u er erg in heeft, meevoeren naar plaatsen waar de samba, de rumba en calypso worden gedanst. Willen we maar zeggen, Buscemi is iemand die niet graag stil zit en hij heeft het liefst dat de mensen op de dansvloer dat evenmin doen.
Zijn opzwepende ‘house grooves met latin-invloeden’, zoals zijn muziek omschreven wordt, brachten Buscemi zowat overal ter wereld. Het lijstje landen waar hij al op een podium stond, is bepaald indrukwekkend te noemen: de VS, Rusland, Israël, China, Japan, Mexico, Venezuela, Zuid-Afrika… Ja zelfs in Namibië en Benin hebben mensen al staan dansen op de zwoele muziek van deze Limburger.
Op ManiFiesta komt Buscemi een dj-set spelen met livemuzikanten: een zangeres, blazers en percussie. “Dat zullen dus zowel eigen nummers worden, als nummers van anderen, waarin ruimte is voor improvisatie en waarbij het de bedoeling is om de mensen te laten dansen. Het wordt een swingende gebeurtenis, denk ik,” zo schatte hij in Solidair zelf in. Wij zijn alvast voorbereid: ons Hawaïhemdje ligt vers gestreken klaar.
Gene Thomas
Gene Thomas, in sommige kringen bekend als de wederhelft van die zwarte van K3, zingt goed in het oor liggende Nederlandstalige popnummers die bij jong en oud in de smaak vallen.
Wat kunnen wij u vertellen over Gene Thomas dat u nog niet hebt gelezen in ons bevriende blad Dag Allemaal? Niet veel wellicht. Gene is al jaren de gelukkige wederhelft van Kristel Verbeke, een van de K’s in K3, en dat brengt met zich mee dat de man al eens uitgebreid met vrouw en kroost op de cover van de boekskes komt te staan. Het zij hem vergeven.
Gene Thomas is bij velen gekend als die hyperkinetische kerel die samen met Gina Brondeel het danceduo X-Session vormde. Ze scoorden eind jaren 90 verschillende hits, zoals Say yeah, On and on en Hot Shot. Met X-session won hij twee Donna Awards en twee TMF Awards. Hij won in die periode ook een TMF Award als beste zanger.
In 2003 startte hij een solocarrière en schakelde over op een Nederlandstalig repertoire. Met succes. Zijn eerste single Voor haar was met 16.000 verkochte exemplaren direct goed voor een gouden plaat. Ook zijn debuut-cd Dichterbij ging vlotjes over de toonbank en werd bejubeld door pers en publiek. Andere bekende hits van hem zijn Ik wil jou, Ik leef en Je danst met jezelf. Tussendoor mocht hij ook nog de titelsong componeren voor de tv-serie Aspe.
Gene Thomas is een veelzijdige artiest, die rock- en popnummers naadloos weet af te wisselen met meer ingetogen ballads. Hij mocht ooit het Sportpaleis opwarmen voor Marco Borsato en deed dat zo goed dat hij dit jaar op ManiFiesta mag komen spelen.
Sharko
In Australië werd Sharko vergeleken met The Police en The Beatles. Geen wonder dat Didier Reynders met hen op de foto wou.
In Vlaanderen speelden ze al op enkele festivals, waaronder Pukkelpop, maar vooralsnog is dit Waalse rocktrio een pak bekender aan de andere kant van de taalgrens en nog wat verderop in het land van Sarkozy. Sharko speelt alternatieve pop, met een surrealistisch tintje. “We beperken ons niet tot rock, of een folkballade of singles met hoog popgehalte,” zegt frontman/songschrijver David Bartholomé. “We proberen een zo breed mogelijk gamma te bestrijken met alles wat het surrealisme kan inhouden.” Op het podium vertaalt zich dat in een levendig spektakel, waarin de groepsleden al hun energie aanspreken. “Op het podium ben ik een ambachtsman. Net als een schoenmaker die het leer bewerkt,” zegt Bartholomé.
De populariteit van Sharko in Franstalig België gaat zover dat zelfs minister van Financiën Didier Reynders met hen op de foto wou. “Daar word ik dikwijls over aangesproken,” zegt Bartholomé. “Uit politiek opportunisme wilde hij graag op de foto staan met Sharko. Ik vroeg me af wat dat hem zou opbrengen. De mensen zullen zich afgevraagd hebben ‘wie die kerel naast Didier Reynders wel is?’”
Die van Sharko hebben een uitgesproken mening over de communautaire crisis in ons land. “Op school ben ik opgevoed in het idee van een land, van een eenheid. Maar nu gaat het van kwaad naar erger. Gezinnen die in Vlaanderen willen gaan wonen en die dat niet mogen, daar krijg ik kippenvel van. Dat kan alleen maar slecht aflopen.”
Jaune Toujours
Wereldmuziek, folk, French rock, ska, gypsy of mestizo: voor hokjesfanaten is Jaune Toujours wellicht de vleesgeworden nachtmerrie.
Frontman/zanger/accordeonist Piet Maris zou zelf ook niet direct weten hoe zijn muziek zou moeten worden omschreven: “Mensen zeggen soms: ‘Dit klinkt als Jaune Toujours’. Dat is natuurlijk het schoonste compliment dat je kan krijgen, maar een goede omschrijving? Doe maar een combinatie van rock met wereldmuziek. Of nee, doe maar onze laatst gekregen stempel: kick ass roots. Ach, al die termen. Het is vooral belangrijk om weten dat wij niet zomaar een hutsekluts zijn van een aantal stijlkes bijeen: we doen een cross-over waarbij het voor ons heel belangrijk is dat die naturel aanvoelt, niet gekunsteld. Het resultaat is bij ons meer dan de som van de delen: een stijl op zijn eigen.”
Jaune Toujours is bijna even Brussels als spruitjes en Manneke Pis. “Muziek lééft in Brussel,” zegt Maris. “Niet op een artificiële manier, niet met groepkes die repeteren omdat iedereen dat doet en omdat ze graag op de radio willen gespeeld worden. Neen, muziek is hier op een natuurlijke manier aanwezig. Om de week zie je hier ergens wel Marokkaanse trommelspelers en bazuinspelers aan de deur staan voor een of ander trouwfeest. Zonder daar lyrisch over te willen doen: ik vind dat ongelooflijk.” Bij Jaune Toujours moet je dan ook niet afkomen met Vlaams-nationalistisch gezwets: “Voor mij zijn die communautaire problemen, om het heel onbeschoft uit te drukken, problemen van mensen met te veel geld en tijd, die zich niet hoeven af te vragen hoe ze de volgende dag zullen overleven en rondkomen.” Dat is gesproken, zie.
Dj Turbopascals
Tomas De Soete kent u als presentator van het ochtendblok op Studio Brussel. Helemaal bekend bij het grote publiek werd hij door zijn deelnames aan de actie Music For Life. Op ManiFiesta komt hij samen met zijn kompaan Davy De Meyere plaatjes draaien. Tomas draait vette electro, terwijl Davy eerder jaren 80-kleppers op de pick-up gooit. Voeg daar nog een scheut rock aan toe en u zult verdraaid straffe lijm nodig hebben om uw voeten ter plekke te houden. “Niks is fout, als het maar op het goede moment komt,” zo luidt hun motto. U bent gewaarschuwd.
Andrea Croonenberghs
Wie denkt dat deze eeuwig jong ogende VRT-coryfee alleen maar kan omroepen en acteren, heeft het verkeerd voor. La Croonenberghs beschikt namelijk ook over een stel goed functionerende stembanden. In een vorig leven was ze de zangeres van La Piovra. Tegenwoordig trekt ze onder de noemer Meisjes, samen met Sabien Tiels en VRT-collega Sofie Van Moll, door het land met een bloemlezing uit de mooiste Nederlandstalige liedjes. Op ManiFiesta gaat Croonenberghs de jazztour op. Bijgestaan door niet meer dan een bassist en een pianist. We zijn benieuwd!
DJ Civalizee Foundation
Civalizee Foundation is een collectief van mc’s, selectors en operators dat in 2000 opgericht werd met als missie om “positieve reggae vibes te verspreiden over de hele wereld”. Daar lijken ze behoorlijk in te slagen. Mensen uit het wereldje van de soundsystem clashes (wedstrijden tussen groepen in een genre dat zich ergens tussen reggae, dancehall en hiphop bevindt) noemen de Civalizee sound “the baddest sound in Europe nowadays”. “Baddest” mag in deze context gerust geïnterpreteerd worden als “beste”. Te ontdekken!
The Night Time Heroes Blues Band
Ze komen uit Aalst, maar klinken alsof ze al jaren kamperen in rokerige clubs in de Mississippi Delta. Ze spelen de blues, maar dan wel van de swingende soort. “Mensen beginnen vaak te dansen op onze muziek,” vertelt Karel Meganck (zang/mondharmonica en in het dagelijkse leven BBTK-hoofddelegee bij AG Insurance). “Als we optreden zitten we niet stil op een stoel droeve nummers te spelen. Integendeel, we moeten onszelf verplichten om af en toe een traag nummer in onze set te stoppen. De blues is onze passie. En we proberen met die passie de mensen te amuseren.”
Les Fanfoireux en Majoretteketet
Een fanfare met daarachter een bende uitgelaten majorettes. Of was het omgekeerd? Soit, twintig jaar geleden zag je het nog op elke dorpskermis in elk Vlaams boerengat. Tegenwoordig moet je er al voor naar ManiFiesta. Les Fanfoireux spelen atypische fanfareliederen uit de Kaapverdische Eilanden, Brazilië, Oost-Europa, Jamaïca, Afrika, het Midden-Oosten en Antwerpen. Zij laten zich graag vergezellen van een horde in witte botjes, korte rokjes en bonten hoedjes getooide maffe dames, die u afwisselend aan het lachen en het dansen brengen.
M. Dupont
Deze ‘meneer Verbrugghe’ is nog niet zo bekend in Vlaanderen, maar daar komt na 25 september ongetwijfeld verandering in. M. Dupont is het geesteskind van RTBF-journalist Manu Champagne. Hij schrijft al liedjes sinds zijn zestiende, maar bracht pas op 14 juni zijn eerste album uit, getiteld Positif. Een album vol frisse Franstalige popchansons, waarvan het titelnummer gaat over een vriend die ontdekt dat hij aids heeft. Schalks, teder, romantisch en uit het leven gegrepen.
Ik en den Theo (voor kinderen)
Piet en Theo zijn maten, maar ze spreken verschillende talen. Piet spreekt Nederlands en een beetje français, Theo spreekt Frans en een beetje neérlandais. Ze verstaan elkaar wel goed, maar soms verstaan ze elkaar ook verkeerd, omdat ze een andere taal spreken. Maar geen probleem, want hun taal is vooral muziek en ze spelen samen liedjes. Piet Maris en Théophane Raballand (allebei Jaune Toujours) doen hun ding met een accordeon, een raar drumstel en nog wat andere dingen. En af en toe nodigen de liedjes de kinderen uit om van hun stoel te springen en “mee te doen”.
Tiriband
Met behulp van djembés, doundouns, krins, balafoons en shekeres voorzien de dames en heren van de Tiriband West-Afrikaanse ritmes van een heel eigen arrangement, wat resulteert in een vrolijk, dansbaar en aanstekelijk geheel. De Tiriband begeleidt ’s morgens op het strand van Bredene de opname van de solidariteitsvideoclip.
De volgende groepen spelen in het Chenge the world Village:
Les Bipèdes
Alhoewel ze nog maar samen spelen sinds eind 2008, hebben de Franstalige Brusselse rockers van Les Bipèdes in april dit jaar toch al hun eerste album uitgebracht: Deux pieds sous tête. Op het album overheersen sterke teksten en rechttoe rechtaan rockmuziek: rauw, direct en zonder al te veel frivoliteiten. Op de website Rock ‘N‘ France werd Les Bipèdes omschreven als een groep met een enorm potentieel. Een goeie rock spirit met sterke teksten. De groep werd zelfs vergeleken met Noir Désir. Als daar maar geen ongelukken van komen.
Beluister Les Bipèdes op www.myspace.com/lesbipedes
The Guilty Brothers Experience
Deze bende jongelingen haalden vorig jaar de finale van het “Kampioenschap van Brussel”, een rockconcours voor Brusselse groepen. Ondanks hun favorietenstatus wonnen ze toen nipt niet, maar dat hebben ze niet aan hun hart laten komen. “Hun eerste album te komen, ‘TGBE!’, bijgeproduceerd door Rudy Coclet (Arno, Sharko,...) zal de fans van Led Zeppelin, Pink Floyd, Queens of the Stone Age of The mars Volta, verruken,” lezen we in hun bio. Aan hun Nederlands moeten ze nog wat schaven, maar hun muziek staat als een huis.
Beluister The Guilty Brothers Experience op www.myspace.com/theguiltybrothers 
Street Art Festival
Jongeren uit de Brusselse wijken schetsen in hun eigen taal, via rapsongs en theater, een beeld van hoe het er volgens hen aan toe gaat in hun wijken. Ze tonen de mooie kanten, maar ook de minder fraaie, en door alles heen blijft hun boodschap overeind: ‘we blijven niet bij de pakken zitten.’
