| Thema: België, Gezondheid, Fascisme, Jongeren, Maatschappij, Regering, Vrouwen
Eigen baarmoederhals eerst
Een vaccin tegen baarmoederhalskanker? Voor de Antwerpse Rosa is het straks gratis, voor de Luikse Marie kost het 32,4 euro, terwijl de Brusselse Aïsha het gewoon nog niet weet.
Thomas Blommaert
Deze jonge dame kan een gratis vaccin tegen baarmoederhalskanker krijgen. Tenminste, als ze het geluk heeft in Vlaanderen te wonen. Als ze over de taalgrens woont, mag haar papa 32,40 euro ophoesten. En als ze in Brussel woont, valt het nog allemaal te bezien. (Foto zibaloo_1)
Baarmoederhalskanker is de tweede meest voorkomende kanker bij vrouwen tussen 15 en 44. In België worden er elk jaar 350 vrouwen door getroffen. Tot nu toe koste een vaccin tegen de HPV-infectie, verantwoordelijk voor zowat 100 % van de baarmoederhalskankers, 32,4 euro (3 dosissen van 10,8 euro). Voor leerlingen uit het eerste middelbaar en voor meisjes die in 1998 geboren zijn, wordt dat straks gratis.&nb
Tenminste, in Vlaanderen. “Dus nog niet in Brussel”, benadrukt het Vlaams Agentschap voor Zorg en Gezondheid in een brief aan alle artsen en kinderartsen. Over Wallonië geen woord. Uiteraard niet. Gezondheidspreventie is een domein dat Bart De Wever niet meer hoeft te splitsen wegens al gebeurd. En dus krijgt de Antwerpse Rosa haar vaccin over twee weken gratis, mag de Luikse Marie 32,4 euro ophoesten en weet de Brusselse Aïsha het gewoon nog niet.
We bellen met Leen Vermeulen, dokter van Geneeskunde voor het Volk in Molenbeek en zien haar het hoofd schudden, ook al zit zij op haar praktijk en wij op de redactie. “Dit is nog maar een voorbeeld van preventie”, zucht ze. “Maar het geeft wel een beeld van de toestanden die ons te wachten staan bij een al dan niet gedeeltelijke opsplitsing van de gezondheidszorg: behandelingen die terugbetaald worden voor Vlamingen en niet voor Walen. Dan zijn we helemaal vertrokken.”
Ze noemt het baarmoederhalsvaccinverhaal affronterend. Affronterend, want haar patiënten worden gediscrimineerd omdat ze geen Nederlands spreken of geen vijftien kilometer verder wonen. Maar verschieten doet ze er niet van. “Vorig jaar voerde de Franse gemeenschap een campagne rond de screening van colorectale kanker”, vertelt ze. “Omdat wij officieel “Vlaamse” artsen zijn, had men ons zelfs niet op de hoogte gebracht, hoewel de meerderheid van onze patiënten Franstalig is. Het kostte ons tien, vijftien telefoontjes om te zorgen dat ook zij een gratis test kregen.”
De Molenbeekse arts is vernietigend over de regionalisering van de gezondheidspreventie. “Het heeft enkel maar tot chaos en slechtere gezondheidszorg geleid. Nederlandstalige dokters registreren vaccinaties in Vaccinet. Franstalige kinderen die naar een Nederlandstalige school gaan en daar een vaccin krijgen, komen in dat programma. Hun vriendjes die naar een Franstalige school gaan niet. Maar hebben die vriendjes dan weer een Nederlandstalige huisarts… Op den duur kan niemand er nog aan uit.”
Vlaamse en Waalse oren
Nog geen week geleden vertelde dokter Claire Geraets van Geneeskunde voor het Volk in Schaarbeek ook al zo’n historie. In Franstalige ziekenhuizen worden baby’s ter plaatse getest op doofheid, terwijl dat in Nederlandstalige achteraf door Kind en Gezin gebeurt. Probleem: Franstalige baby’s die in Nederlandstalige klinieken worden geboren, ontsnappen soms aan de test. Waardoor veel kostbare tijd verloren kan gaan. Niet alleen baarmoederhals en endeldarm maar ook oren worden in België dus verzorgd naar gelang de taal van de bezitter. Krijg dat uitgelegd op verlof in Frankrijk, laat staan op café in uw eigen provincienest!
PS: Vraag van dokter Karel Van Bever van Geneeskunde voor het Volk in Zelzate: “Wat gebeurt er met de Waalse patiëntes die naar Vlaamse dokters gaan?” Antwoord van dezelfde dokter: “Ik vermoed dat ze accentloos ‘Schild en Vriend’ moeten kunnen uitspreken.”
