Gezondheidszorg :: De nepargumenten voor een splitsing

De voorstanders van de splitsing van de gezondheidszorg wijzen vaak naar de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië om te pleiten voor de noodzaak van een eigen gezondheidszorgbeleid. Hun argumenten houden echter geen steek.

Dat er in Wallonië een andere zorgcultuur heerst dan in Vlaanderen werd door een studie van het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) weerlegd. Het aanbod van bepaalde ingrepen en de inkomsten voor het ziekenhuis blijken de doorslaggevende factoren te zijn. (Foto Thinkpanama.com)

Er bestaat een grote uitgavenkloof tussen de gewesten --> FOUT!

De Christelijke Mutualiteit (CM) voerde in 2005 een onderzoek naar de consumptieverschillen tussen de gewesten. Het vergeleek daarvoor de gemiddelde uitgaven voor gezondheidszorg van zijn leden, zowel in het noorden als het zuiden van het land. Wat bleek? In Vlaanderen bedroegen die gemiddeld 1.565 euro per persoon per jaar, in Wallonië 1.658 en in Brussel 1.758. Het nationale gemiddelde was 1.620 euro. Mits een correctie voor de leeftijd, het geslacht, de voorkeursregeling en het verzekerdenstatuut per gewest, zijn de verschillen nog kleiner. Vlaanderen toont dan in vergelijking met het nationale gemiddelde een jaarlijkse minderconsumptie van -5,8 euro per persoon, Wallonië een meerconsumptie van +8,9 euro en Brussel een meerconsumptie van +63,2 euro. De uitgavenkloof tussen de gewesten is al bij al dus zeer miniem te noemen. En als je weet dat Vlaanderen een pak sneller vergrijst dan Brussel en Wallonië, dan moet je niet schrikken als reeds op korte termijn de transfers in de andere richting vloeien.

Uit datzelfde onderzoek bleek trouwens dat de verschillen binnen de gewesten een pak groter zijn dan de verschillen tussen de gewesten. Een lid van de Mutualité Chrétienne (MC) uit het Henegouwse Anderlues, bijvoorbeeld, gaf gemiddeld 1.259 euro uit aan gezondheidszorg, een CM-lid uit Oostende 1.239 euro, tegenover 998 euro voor een CM-lid uit Turnhout of 960 euro voor een MC-lid uit Nijvel. De ‘uitgavenkloof’ tussen Oostende en Turnhout (25 %) is dus veel groter dan tussen Vlaanderen en Wallonië.

Vlaanderen heeft een andere zorgcultuur dan Wallonië --> FOUT!

Een vaak gehoorde stelling van voorstanders van de splitsing van de gezondheidszorg is dat Vlaanderen een andere zorgcultuur zou hebben dan Wallonië. Lees: dat de Walen meer onnodige ingrepen laten uitvoeren. In 2006 publiceerde het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) een studie die deze stelling naar de prullenmand verwijst.

De studie onderzocht de verschillen per gemeente voor zes heelkundige ingrepen, gestandaardiseerd naar leeftijd en geslacht. Arthroscopie van de knie bleek veel meer voor te komen in het noorden van ons land, terwijl carotisstenten vaker worden ingeplant in het zuiden. In de Westhoek en in het zuiden krijgen meer mensen een knie- of heupprothese. Het oosten van het land telde dan weer twee keer zoveel keizersneden als het westen.

Maar waarom wordt een ingreep in de ene streek meer uitgevoerd dan in een andere? Vreemd genoeg komt dat omdat het aanbod er groter is. Als er in een bepaalde regio een ziekenhuis is dat gespecialiseerd is in pakweg heupprothesen, dan zullen er in die streek ook meer heupprothesen geplaatst worden. In veel gevallen worden die ingrepen dan ook onterecht uitgevoerd. Immers, hoe meer ingrepen, hoe meer inkomsten voor ziekenhuis en chirurg, waarbij de reële behoeften van de patiënt wel eens over het hoofd worden gezien. En dat komt zowel in het noorden als het zuiden van het land voor.