Button volg ons op Facebook
Button volg ons op twitter
17.01.12 17:54 | Leeftijd: 122 days
| Thema: Dossier, België, Europese Unie, Regering, Partijen, België

Magnette geeft klein signaal naar links, Di Rupo blijft rechtse koers volgen

“Een ultraliberale rechtse Commissie die ons 15 jaar in de recessie zal houden.” De woorden van minister Magnette (PS) wekten beroering. Di Rupo riep hem enkele uren later tot de orde.

David Pestieau

Na de uitval van Paul Magnette naar de Europese Commissie riep zijn voorzitter, Elio Di Rupo, hem tot de orde. De PS kijkt zowel naar links als naar rechts.

De aanhangers van de eenheidsgedachte noemden Paul Magnette wegens de kritiek die hij uitte op de Europese Commissie een “populist” en een “euroscepticus”. “Onwaardig”, klonk het. Ze zijn duidelijk bang om het debat aan te gaan. Bart De Wever ging zelfs zo ver te stellen dat Magnette tegen Europa zou zijn. Magnette uitte nochtans enkel kritiek op het beleid van de Europese Commissie… helaas een weinig democratische instelling: de leden zijn niet verkozen, maar aangeduid door de lidstaten. Toch oefenen zij hun mandaat uit met vrijwel onbeperkte “speciale volmachten”, zoals we onlangs nog vaststelden bij de tussenkomst van Olli Rehn. We zijn het volledig eens met Paul Magnette die zegt dat “veel politici zich wegsteken achter de Commissie om rechtse hervormingen door te voeren zonder de verantwoordelijkheid er voor te willen dragen.”1

De kritiek van Magnette (die besproken was met Di Rupo) is echter niet erg consequent.

Ten eerste verkiest de PS om toch een beleid te voeren waarvan ze beweert dat ze het niet verdedigt. Magnette verklaart dit als volgt: “We moeten onze verantwoordelijkheid opnemen en de maatregelen voor een moeizame economische hervorming strikt toepassen. De Europese Commissie legt ons dit op.” De PS zal dus toch het vuile werk doen.

Verkiezingen afwachten?

Ten tweede ziet Magnette het niet zitten dat de werkende bevolking op straat komt om de machtsverhoudingen te wijzigen. Integendeel, hij vraagt ons te wachten op de verkiezingen en de machtswissel in Frankrijk en in Duitsland. “We verwachten veel van de politieke wissel in Frankrijk in 2012 en in Duitsland in 2013. In 2014 zullen de Europese verkiezingen de kaarten herverdelen. We hopen dat er daarna een economisch herstel komt en dat we in 2015 een ander beleid kunnen voeren”.2 Wonderlijke vooruitzichten…

Hebben Schröder en Jospin het verschil gemaakt tussen 1998 en 2002 toen ze aan het hoofd stonden van de twee grootste Europese landen en toen 11 van de 15 EU-landen een socialistische/sociaaldemocratische regering hadden? Mogen we verwachten dat François Hollande (PS-kandidaat bij de Franse presidentsverkiezingen), die in de voetsporen van Dominique Strauss-Kahn treedt, een andere politiek zal voeren  En hoe kunnen we in 2015 een economische heropleving verwachten met de politiek die nu gevoerd wordt?

En kunnen wij hem nog volgen als hij zegt: “We moeten bewijzen dat er zowel in België als in Europa een ander sociaal besparingsbeleid kan gevoerd worden.” Is dat niet precies wat Zapatero, Papandreou en Socrates hebben willen aantonen in Spanje, Griekenland en Portugal? Met de catastrofale gevolgen die we kennen... Kan er een links bezuinigingsbeleid gevoerd worden binnen de huidige structuur van de Europese Unie, die draait op concurrentiestrijd en ongelijkheid?

1. RTBF radio, 12 januari 2011
2. La Libre Belgique, 12 januari 2012