Minister De Coninck kopieert Duitse armoedemodel

“Europa moet zich niet inspireren op het Duitse model.” Dat zei premier Di Rupo vorige week op de koffie bij de Duitse Bondskanselier Angela Merkel. Wat doet zijn minister van Werk ondertussen?

“Maatschappelijk onaangepasten” moeten van minster De Coninck “werkzaamheden van openbaar nut” uitvoeren om ervoor te zorgen dat ze “geïntegreerd blijven in de samenleving”. PVDA-voorzitter Peter Mertens: “Met die plannen zullen de goede jobs net vervangen worden door zeer precaire.” (Foto Solidair, Martine Raeymaekers)

Alleman aan de slag: als jarenlange baas van het Antwerpse OCMW was Monica De Coninck al de ongekroonde activeringskampioen van de koekenstad. In die mate dat huisartsen zich bekloegen over de druk die patiënten met een uitkering voelden om medische gegevens prijs te geven. En dat Liesbeth Homans, toch de rechterhand van Bart De Wever, haar lof zong. “Ik denk dat ik over mijn beleid goed met de N-VA zal kunnen praten”, juichte De Coninck in december nog.   

Ook als kersvers minister van Werk laat ze er geen gras over groeien. Vorige week pleitte ze voor flexibele arbeidscontracten van zes tot acht maanden voor langdurige werklozen, makkelijk afbreekbaar door de werkgever. En “maatschappelijk onaangepasten” – die ze weinig intelligent, te oud of alcohol- of drugverslaafd noemt – moeten “werkzaamheden van openbaar nut” uitvoeren om ervoor te zorgen dat ze “geïntegreerd blijven in de samenleving”.

De PVDA reageert gechoqueerd, en niet enkel over het ministriële taaltje. Mensen verplicht aan het werk zetten? “Wij twijfelen er niet aan dat een stabiele, waardige job tegen menselijke arbeidsvoorwaarden de maatschappelijke integratie bevordert”, zegt PVDA-voorzitter Peter Mertens. “Maar met die plannen zullen die goede jobs net vervangen worden door zeer precaire, die eerder de sociale uitsluiting bevorderen dan ze uit de wereld te helpen. Armoede onder werkende mensen zal nog vaker voorkomen.”

Het roept Duitse echo’s op. Terwijl de eerste minister uitgerekend vorige week in het gezelschap van Angela Merkel het Duitse model ‘niet exporteerbaar’ noemde. “De Conincks plannen volgen helemaal het Duitse model en beantwoorden ook aan de eisen van de Europese Commissie”, stelt Peter Mertens. “Haar hervormingsvoorstellen zullen tot een steeds grotere arbeidsflexibiliteit leiden en tot contracten die steeds minder werkzekerheid bieden.”

De PVDA stelt zich vragen bij het dubbele discours van deze regering.
“Als linkse partij verzetten wij ons tegen een beleid dat zo nauw aanleunt bij dat Duitse model, dat ten eerste al bewezen heeft dat het tot armoede leidt en dat ten tweede ook nog eens de crisis verergert. Er is een alternatief voor dit bezuinigingsbeleid, en dat is: de allerrijksten doen mee betalen. De miljonairstaks, een belasting van 2% op de vermogens boven de één miljoen euro, is een ernstig alternatief om jobs te creëren en de sociale zekerheid te herfinancieren,” besluit de voorzitter van de PVDA.

Een op de vier jobs is deeltijds

In “Hoe durven ze?” geeft Peter Mertens hen een gezicht: de werkende armen van Duitsland, paradijs van 1 euro-jobs en interimarbeid. De Bärbels, Angela’s en Ulrikes. “De studiedienst van de PVDA stelt vast dat we hier weliswaar nog niet helemaal het Duitse model ingevoerd hebben, maar dat we toch die weg aan het opgaan zijn.” Sinds 2001 is deeltijds werk aan een sterke opmars bezig. Het aandeel ervan in de totale arbeid steeg van 18 naar 24 %. Vandaag is een op de vier jobs een deeltijdse baan. Het jongste Federaal Jaarboek over ‘Armoede in België’ stelt vast dat van alle mensen die onder de armoededrempel leven, een op de vijf een job heeft, voltijds of deeltijds. Een van de factoren die hierbij het meest spelen is de stijging van de tijdelijke arbeidsregimes.