Peter Mertens over de resultaten in Antwerpen en in Vlaanderen
In een waarlijk democratisch kiesstelsel had de PVDA met deze uitslag wél verkozenen gehad. “Dit is een systeem van politieke zelfbediening,” zegt Peter Mertens.
Gaston Van Dyck en Alice Bernard
Peter Mertens (Foto Solidair, Will Broex)
In de provincie Antwerpen haalt de PVDA+ 2 %, een mooie vooruitgang, maar dat is al bij al nog een eind verwijderd van de kiesdrempel van 5 %, toch?
Peter Mertens. Je moet de context in Nederlandstalig België goed begrijpen. De N-VA mocht via nooit geziene media-aandacht de kannibaal spelen en alle verzet gratis opeten. Er zijn maar twee lichtpuntjes: Groen! en PVDA+ gaan licht vooruit. Wij gaan ook vooruit op plaatsen waar we al sterk staan, in onze ‘bastions’ van Deurne, Hoboken, Borgerhout en Antwerpen. We halen in de stad Antwerpen, ondanks de totale mediastilte, toch 4,13 %. Dat is goed voor bijna twee zetels in de gemeenteraad.
Dat resultaat danken we uitsluitend aan onze meer dan duizend medewerkers. Als we in de media een beetje weerwerk hadden mogen bieden aan de oorverdovende unanimiteit onder de traditionele partijen, dan hadden we ongetwijfeld hogere scores gehaald. Nu gaat het maar stap voor stap, maar ook dan heeft de PVDA een hoopvol perspectief.
Vind jij het normaal dat je in een grootstad als Antwerpen met meer dan 500.000 inwoners 4,1 % haalt, maar geen vertegenwoordiger krijgt in het Parlement?
Op de VRT vertelde u dat er naast de kiesdrempel in feite ook een mediadrempel bestaat. Wat bedoelt u daar precies mee?
Peter Mertens. Ik erger me aan een zekere gewenning over ons kiessysteem. Het is een van de minst democratische kiessystemen van Europa. Weet je dat er sinds de kiesdrempel werd ingevoerd geen enkel nieuwe partij meer in het parlement is gekomen? Geen enkele. Ook Lijst Dedecker niet, want Jean-Marie Dedecker zat al in het Parlement. Het Parlement zit gewoon op slot, en dat kun je als democraat niet aanvaarden.
Vind jij het normaal dat je in Luik 4,2 % haalt maar geen vertegenwoordiger krijgt in het Parlement? Dat je in een grootstad als Antwerpen met meer dan 500.000 inwoners met 4,1 % geen enkele kandidaat naar het Parlement kunt sturen? In Nederland haal je met 1,35 % twee kamerzetels. Wel, wij hebben 1,56 procent gehaald in het hele land. In een evenredig democratisch systeem zouden Raoul Hedebouw, dat is onze Jan Marijnissen (vroegere kopman van de Nederlands SP, n.v.d.r.), en ikzelf in het Parlement zitten.
Die kiesdrempel wordt bovendien nog versterkt door de mediadrempel. Dat is een dubbele tang. We hebben 19 seconden gekregen in een journaal om 13 u, en nog eens 119 seconden in een miniformat op De Zevende Dag. That’s all. Wij waren voor geen enkel lijsttrekkersdebat uitgenodigd. De laatste maand kwamen de zeven andere partijvoorzitters 6.354 keer aan bod in de vier Vlaamse kranten. Wij, behalve in Gazet Van Antwerpen, geen enkele keer. Bart De Wever himself kwam meer dan 2.000 keer aan bod, dat is 31 % van alle ruimte in de pers, en meer dan de kiesuitslag van de N-VA. Ikzelf heb geen enkele vermelding gekregen in De Standaard of De Morgen. Niets. En dan zegt men dat iedereen gelijk vertrekt aan de start. Komaan zeg. Dit is gewoon een systeem van politieke zelfbediening. Het werkt systeembevestigend.
Maar goed, wij blijven niet bij de pakken zitten. We zullen de dubbele tang dus op eigen kracht moeten doorbreken. Met als belangrijkste tussenstap de gemeenteraadsverkiezingen van 2012.
