| Thema: Dossier communautaire crisis, Partijen, België, België, Verkiezingen
Pour les autres la même chose?
Herwig Lerouge & Ruben Ramboer
De Belgavox-concerten en tal van andere initiatieven tonen duidelijk dat een meerderheid van de bevolking voor een solidair België en tegen de splitsing van het land is. (Foto Solidair, Martine Raeymaekers)
1. De achterban van de N-VA
De Wever moet zijn harde kern op de nieuwe lijn brengen van de Baertdoctrine. Ook al komt hij met een akkoord dan is het nog allesbehalve zeker dat die door de achterban van de partij geslikt wordt. Want zijn partij is veel radicaler dan zijn kiezers.
2. De Nederlandstalige partijen
De Nederlandstalige partijen lijken gewonnen voor een staatshervorming onder leiding van De Wever. CD&V stelde op het voorzittersdebat daags na de verkiezingen al voor om de Vlaamse resoluties uit 1999 op de onderhandelingstafel te leggen. Die resoluties stellen verregaande splitsingen voor van bevoegdheden en werden bijna unaniem goedgekeurd door de Nederlandstalige partijen in het Vlaams Parlement.
Caroline Gennez (sp.a) noemde De Wever op de verkiezingsavond “mijn dikke vriend”. Ze gaf ook nog mee dat “sp.a volop inzet op een sociale staatshervorming” en “als de N-VA ons nodig heeft zullen we geen ‘neen’ zeggen”. En Open Vld’er Van Quickenborne, ook al een ex-Volksunieman zei zelfs: “De Vlaamse kiezer wil dat Wallonië luistert en dat men een stap zet naar het confederalisme.”
3. Franstalige partijen
Bij de Franstalige partijen heerst nu overwegend de idee dat blijven neen zeggen de N-VA alleen maar verder zal versterken. Het nieuwe PS-boegbeeld Magnette vindt alvast: “We zullen zeer waarschijnlijk moeten regeren met N-VA.” Onkelinx meent: "De Wever aanvaardt de logica van onze staatsindeling.” En ook bij cdH luidt het bij monde van ontslagnemend staatssecretaris Melchior Wathelet: “Van zijn kant komen er volop goede intenties.”
Komt daarbij dat binnen de PS een aantal kopstukken allang pleiten voor verdere regionalisering. Twee jaar geleden al (Knack 8 juni 2008) deed Philippe Moureaux, vice-voorzitter van de PS en voorzitter van de Brusselse PS-federatie, een nieuwe oproep aan de Franstaligen om het confederalisme te aanvaarden. “Het is dat of het separatisme”, zei hij toen. Voor hem mocht er over alles onderhandeld worden, met inbegrip van de sociale zekerheid.
De PS nam zelf ook al stappen tot verdere regionalisering. Waals minister van Werk Marcourt (PS) sloot in 2009 nog een akkoord met sp.a’er Vandenbroucke over de splitsing van het arbeidsmarktbeleid. Het was ook de PS die de regionalisering vroeg van de wapenuitvoer in 2003. Nu De Wever de PS het premierschap aanbiedt zal de neiging om echte toegevingen te doen misschien nog groter zijn.
