Slachtoffers van de regering-Di Rupo (3) :: Dertigers die in Hotel Mama blijven wonen

Verlenging van de wachttijd voor schoolverlaters, werkloosheidsuitkering die geschorst kunnen worden, uitkeringen die verminderen in de tijd… Dit soort “kleine maatregelen” bedreigen onze lonen en arbeidsvoorwaarden.

Door de maatregelen van de regering Di Rupo worden de lonen gedrukt. Door meer werkzoekenden op de arbeidsmarkt te brengen worden zij gedwongen om het even welk werk te aanvaarden, wat ook het loon en de arbeidsvoorwaarden mogen zijn. (Foto Solidair, Salim Hellalet)

De maatregelen die de regering doorvoert brengen de vierde aanbeveling van de Europese Commissie in de praktijk. In een brief vroeg de Commissie immers om de tewerkstellingsgraad te verhogen door de werkloosheid te verminderen en activeringsmaatregelen in te voeren voor ouderen en kwetsbare groepen.

Als eerste concrete maatregel wordt de duur van de wachttijd – nu “beroepsinschakelingstijd” genoemd – verlengd. Dit betekent dat Ken, die 23 jaar is en zijn studies beëindigd heeft, nu twaalf maanden in plaats van negen maanden zal moeten wachten voor hij recht heeft op een wachtuitkering, mocht hij geen werk vinden. Ook de voorwaarden om recht te hebben op een uitkering zijn strenger geworden. Een enkele negatieve evaluatie verlengt de wachttijd met zes maanden. Deze regel geldt ook voor wie nog geen jaar voltijds heeft gewerkt. Zal Ken op zijn dertigste nog altijd bij zijn ouders wonen?

Leven met 474 euro per maand

Wie het ook moeilijk krijgt, is Veerle. Ze is 33 jaar, moeder van twee kinderen en onlangs ontslagen na tien jaar dienst. De eerste drie maanden na haar ontslag krijgt ze een uitkering die 65% van haar loon bedraagt, de volgende maand, wordt dat 60%. De tweede periode loopt over 22 maanden (2 maand + 10 x 2 maanden). De eerste 12 maanden van deze tweede periode krijgt ze nog 40% van haar loon. De volgende 10 maanden zal haar uitkering elk trimester verlagen om te eindigen bij een forfaitair bedrag van 474 euro per maand.

Oudere werklozen worden nog zwaarder getroffen door de verminderde werkloosheidsuitkeringen en belanden nog sneller bij de minimale forfaitaire uitkering. Dan houden we nog geen rekening met het feit dat de anciënniteitpremie bij werkloosheid voor oudere werknemers op 55 jaar wordt toegekend in plaats van op 50 jaar.

Aangezien de voorwaarden om uitkeringsgerechtigd te zijn almaar strenger worden, lopen werklozen het gevaar sneller gestraft te worden en/of uitgesloten te worden van de werkloosheidsuitkering. Uiteindelijk moeten ze dan een beroep doen op het OCMW om te kunnen overleven.

Lees ook:
• Met de arbeidsmarkt is het zoals met de tomaten