Vlaamse Zorgverzekering toont perverse gevolgen van communautarisering

Kafkaiaanse toestanden, discriminatie en doorbreking van de solidariteit. Als de Vlaamse Zorgverzekering aantoont tot wat de splitsing van de gezondheidszorg kan leiden, dan belooft dat niet veel goeds.

De uitgavenkloof tussen de gewesten is miniem, en door de vergrijzing van de bevolking kunnen de transfers in de gezondheidszorg reeds op korte termijn van richting veranderen. (Foto misspixels.com)

In 2001 startte de Vlaamse regering een zorgverzekering op. Alle Vlamingen van 26 jaar of ouder betalen verplicht elk jaar 25 euro (aanvankelijk was dat 10 euro) aan een Vlaamse zorgkas. Word je zeer zwaar zorgbehoevend, dan heb je recht op 105 euro per maand voor alle mogelijke niet terugbetaalde mantelzorg. Behoeften die eigenlijk zouden moeten worden gedekt door een volwaardige sociale zekerheid…

De Vlaamse zorgverzekering toont tot welke negatieve gevolgen de communautaire splitsing van de gezondheidszorg kan leiden. Ten eerste zal de bijdrage in de nabije toekomst vermoedelijk opnieuw stijgen door de toenemende vergrijzing en de daaraan gekoppelde toenemende zorgbehoeften. Bovendien wordt de solidariteit gebroken als iedereen dezelfde bijdrage betaalt, ongeacht zijn of haar inkomen. Alleen patiënten met een voorkeursregeling betalen minder. In feite gaat het hier om een transfer van niet-rijken, die relatief meer bijdragen, naar rijken, in plaats van omgekeerd, zoals in een solidaire ziekteverzekering. Ten slotte leidt deze politiek sneller tot privatisering. De Vlaamse regering heeft DKV en Ethias erkend als uitvoerders van een verplichte tak in de sociale zekerheid. Voor het eerst staan ze op gelijke voet met de sociale verzekeraars zoals de mutualiteiten.

Kafka op z’n best

Maar bovenal toont de Vlaamse zorgverzekering dat communautaire splitsing leidt tot kafkaiaanse toestanden, inefficiëntie en discriminatie op basis van woonplaats of afkomst. Vlamingen die niet betalen, krijgen een boete en een sanctie. Walen hebben geen recht op een zorgverzekering. Brusselaars mogen kiezen. Maar een Brusselaar die bijvoorbeeld in 2006 is ingestapt, zal eerst ononderbroken 10 jaar zijn bijdrage moeten betaald hebben vooraleer hij ervan kan genieten. Een Vlaming die in Wallonië woont en in Vlaanderen werkt, kan geen aanspraak maken op de zorgverzekering. Je moet er wonen én werken, tenzij je burger bent van een ander Europees land. Een Nederlander die in Nederland woont en in Vlaanderen werkt, moet verplicht aansluiten. Europa verbiedt namelijk discriminatie van burgers van Europese lidstaten in andere staten, niet in andere gewesten. Deze vreemde regeling kwam er na jaren juridisch getouwtrek tot in het Europees Hof van Justitie toe.