Volk van Egypte, bedankt voor uw schitterende overwinning

Een golf van immense vreugde overspoelt sinds vorige vrijdag Egypte. Een vreugde die wij ten volle delen: dictator Moebarak is vertrokken.

De voorbije drie weken betoogden miljoenen mensen op het Tahrirplein in Caïro en in tientallen andere steden. Zij hebben het gehaald op dictator Hosni Moebarak.

Deze overwinning is historisch. Temeer omdat ze is behaald in een land met meer dan 80 miljoen inwoners – het grootste land van de Arabische wereld – dat al 30 jaar leefde onder een wrede dictatuur die gesteund en verdedigd werd door de westerse machten, de Verenigde Staten op kop.

Meer dan 300 martelaren vielen onder de kogels van de politie van het regime. Wij sluiten ons aan bij de huldiging die het Egyptische volk op dit ogenblik voor hen organiseert. Duizenden jongeren, vrouwen en mannen werden opgesloten en op beestachtige manier gefolterd, maar het volk is daar niet voor teruggekrabbeld. We feliciteren het volk van Egypte van harte voor zijn moedige en heldhaftige strijd.

Vier weken na de vlucht van de Tunesische dictator Ben Ali kan de hele wereld met eigen ogen vaststellen: een volk kan winnen, als het eenmaal beslist zijn wil op te leggen, het kan ook winnen van de meest brutale dictaturen, zelfs als die de steun krijgen van de grootmachten van deze wereld.

In 1952 wierp het Egyptische leger de pro-Westerse koning Farouk omver en werd de nationalist Gamal Abdel Nasser president van de republiek. In 1970, met de machtsovername van ex-president Anwar Sadat werd de Egyptische regering een pion van de Verenigde Staten en hun bondgenoot Israël, tot vernedering van het Egyptische volk en van de hele Arabische wereld. Hosni Moebarak heeft die slaafse politiek nog versterkt om de belangen van Israël en de Verenigde Staten nog beter te dienen, met de steun van de Europese Unie.

De Verenigde Staten gaven het Egyptische leger elk jaar 1,5 milljard dollar steun. Ze kenden het karakter van het regime door en door, zo goed dat ze precies aan de folteraars van het leger van Moebarak hun gevangenen uit Afghanistan en elders overleverden. Obama, Merkel, Sarkozy moeten vandaag dus niet de huichelaars uithangen en doen alsof zij niet wisten dat ze samenwerkten met een dictatoriaal en antivolks regime.

In de confrontatie met het verenigde en vastbesloten volk begon de militaire regering in Caïro al snel barsten te vertonen. Aan de ene kant wilden Moebarak en zijn generaal Soeleiman, die nog snel-snel vicepresident mocht worden, van geen wijken weten. Anderen, zoals Mohamed Hussein Tantawi, de minister van Defensie en stafchef van het leger, hadden meer oor voor de voorstellen van Washington. Dat koos ervoor om hun aloude vriend te laten vallen en toegevingen te doen aan het volk, om het ergste te voorkomen. Dat ergste, dat was een omverwerping van het geheel van het militaire regime.

Het volk van Egypte heeft een schitterende overwinning behaald, maar het beseft heel goed dat die overwinning nog lang niet volledig is, net zomin als in Tunesië. Want de macht blijft in handen van de militairen van het regime van Moebarak.

Barack Obama, Angela Merkel, Nicolas Sarkozy, Herman Van Rompuy pleiten voor een snelle en ordelijke overgang. In werkelijkhheid willen ze dat een nieuwe regering in Egypte (net als in Tunesië) de belangen van het westen en van Israël blijft verdedigen. Catherine Ashton, de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor buitenlandse zaken, durfde te verklaren: “Wij hebben een rijke ervaring inzake democratie. We kunnen dus Egypte helpen om de overgang te realiseren”. Maar wat de volkeren van Egypte en van andere Arabische landen van de Europese Unie en de Verenigde Staten vooral hebben ondervonden is dat ze een rijke ervaring hebben in het steunen van brutale dictaturen, in Caïro, Tunis en elders. Want zij hebben die decennialang al kogels, geweren, oorlogsvliegtuigen… geleverd.

Het volk van Egypte moet zelf over zijn toekomst kunnen beslissen, zonder enige buitenlandse inmenging. In Tunesië groeit de idee om een Congres bijeen te roepen van alle krachten die echt hebben geholpen om de dictatuur omver te werpen. Een volkscongres zou dan een overgangsregering kunnen aanwijzen en verkiezingen voor een grondwetgevende vergadering voorbereiden. Ook in Egypte gaan er stemmen in die zin op.

De Belgische, Europese en Amerikaanse regeringen moeten ophouden zich te moeien in de interne zaken van Egypte. Alle bezittingen van Moebarak en van de andere kopstukken van zijn regime moeten bevrozen worden en teruggegeven aan het gezag die het Egyptische volk voor zichzelf zal kiezen.

Persdienst PVDA
www.pvda.be