Vredegerechten mogen geen oninneembare burchten worden
De PVDA+ betuigt haar diepste medeleven met de nabestaanden van de vrederechter en haar griffier, die op donderdag 3 juni in de rechtszaal werden doodgeschoten.
Vredegerechten moeten opnieuw de centrale rol krijgen die ze zouden moeten hebben in een democratische justitie. Dat zou het meest passende huldebetoon zijn aan Isabelle Brandon en André Bellemans. (Foto Solidair, Vinciane
De vredegerechten staan in het gerechtelijke apparaat ongetwijfeld het dichtst bij de burgers, en dat was ook helemaal de manier waarop Isabelle Brandon, vrederechter van het vierde kanton van Brussel, rechtsprak. Ze kwam steeds op voor de zwaksten in onze samenleving. Zo deed ze bijvoorbeeld steeds al het mogelijke om huurders die nergens anders terecht konden, niet uit hun woning te zetten.
De moord treft de vredegerechten, die in veel gevallen een oplossing moeten vinden voor conflicten die de gewone burgers in hun meest directe dagelijkse belangen aangaan: het recht op wonen, het familieleven, financiële problemen… Vredegerechten zijn over het algemeen de rechtbanken die ook het meest de taal van de gewone mensen proberen te spreken. Ze vormen dus een essentiële schakel in een meer democratische justitie waar we naar streven.
Uit de gegevens die nu bekend zijn, blijkt dat de dader alleen gehandeld heeft en uit frustratie over een beslissing die het vredegerecht had genomen in een huurzaak die hem aanbelangde. Gelukkig zijn en blijven gewelddadige uitbarstingen – en zeker extreme zoals die van vorige week donderdag – die hun oorsprong vinden in frustratie over gerechtelijke beslissingen, uiterst zeldzaam. En natuurlijk moeten alle nodige maatregelen genomen worden om dergelijke feiten in de toekomst te vermijden zodat vrederechters en alle andere medewerkers van het gerecht hun taak kunnen uitvoeren zonder vrees voor hun fysieke integriteit. De PVDA+ hoopt niettemin dat de tragische gebeurtenissen van donderdag niet zullen worden aangegrepen om het laagdrempelige aspect van het vredegerecht te beperken door gerechtsgebouwen om te bouwen tot versterkte burchten.
Eerstelijnsrechtbanken
Net zoals stafhouder Ochinsky van de Brusselse balie en voorzitter Hennart van de Brusselse rechtbank dat eerder deden, pleiten ook wij ervoor geen maatregelen te nemen die de vredegerechten verder zouden verwijderen van de burgers. Hoe dichter de vredegerechten bij de burgers van hun kanton staan, hoe kleiner de kans op nieuwe uitbarstingen van frustratie. De vredegerechten mogen geen onneembare vestingen worden, maar moeten open huizen blijven. Wij pleiten voor een hervorming van justitie waarbij de vredegerechten meer dan ooit de kans krijgen om volwaardige democratische eerstelijnsrechtbanken te worden. Vredegerechten moeten de middelen krijgen om initiatieven te nemen die de democratische betrokkenheid van de burgers vergroten, om een netwerk van contacten uit te bouwen en te onderhouden met andere organisaties op het lokale terrein die de sociale problemen waarover zij moeten oordelen mee kunnen helpen oplossen. Ze moeten ook de middelen krijgen om hun bemiddelende rol, die in theorie centraal staat in de tussenkomst van de vrederechter maar die nu dikwijls bij gebrek aan tijd en mensen naar de achtergrond verdwijnt, weer volop op te nemen. Wij zijn van oordeel dat de vredegerechten opnieuw de centrale rol geven die ze in een democratische justitie moeten hebben, als centrale spil van een justitie die toebehoort aan de burgers,het meest passende huldebetoon zou zijn aan Isabelle Brandon en André Bellemans.
